دریاچه ارومیه دریاچه ای درمانگر

دریاچه درمانگر

دریاچه ارومیه دریاچه ای درمانگر

دریاچه ارومیه چه ویژگی هایی دارد؟

دریاچه ارومیه در شمال غربی فلات ایران واقع شده است و در مرکز فلات آذربایجان قرار دارد که در دوران چهارم زمین شناسی به وجود آمده است و در منطقه سردسیر قرار دارد ، ولی هیچ وقت در زمستان منجمد نمی شود. دریاچه ارومیه مهم ترین دریاچه دائمی داخل ایران است . آب این دریاچه بسیار شور می باشد و آب آن از جریان های سطحی رودخانه ها ، جریان آب های زیرزمینی و بارش مستقیم به سطح دریاچه تامین می شود .اين درياچه بزرگترين درياچه داخلي ايران بوده و دارای  مساحتي بالغ بر 5800 كيلومتر مربع می باشد. لجن و نمک دریاچه ارومیه در دوران گذشته به غیر از طعم دهنده دارای خواص درمانی بسیاری بوده و بدیهی است که در این محدوده وسیع مصرف ، نمک دریاچه ارومیه و لجن آن از منابع بسیار محدود ولی ارزشمند بشمار می رفته است .

با توجه به اینکه دریاچه ارومیه یکی از بهترین دریاچه های موجود در جهان است در ابتدا پیش زمینه ای نسبت به این دریاچه و نمک و لجن و مصارف آنها بصورت کلی بیان می گردد.

از نظر طبقه بندي شيميايي، آب درياچه اروميه تيپ كلره داشته و باقيمانده خشك عناصر محلول در آب آن در دوران پرآبي در حدود ۲۲۰-۲۸۰ گرم در ليتر مي باشد.البته در دوران کم آبی غلظت املاح بیشتر از مقادیر بیان شده می باشد. حجم آب درياچه در مساحت ۵۸۲۲ كيلومتر مربع و با عمق متوسط ۴/۵ متر بالغ بر ۳۱ ميليارد متر مكعب تخمين زده مي شود.

 

لجن درمانی دریاچه ارومیه

 

آب این دریاچه از نظر ترکیب شیمیایی جزء آبهای کلروره سدیک سنگین و سرد می باشد که سختی و قابلیت هدایت الکتریکی بالایی داشته و مواد جامد باقیمانده پس از تبخیر آن قابل توجه است. این دریاچه به علت شوری زیاد از نظر صنعتی و کشاورزی مورد استفاده نمی باشد ولی از نظر اقتصادی منبع غنی برای تهیه نمک طعام و درمانی و نیز عصاره های درمانی باشد. از نظر درمانی آب آن که از نوع آبهای کلروره سدیک است خاصیت هیپرتونیک را دارد که این دسته آبها آرام بخش بوده و موجب اتساع عروق محیطی می شوند . ضمناً تورم های مفصلی را از بین می برند و در درمان لنفاتیسم ، نرمی استخوان و برخی از انواع رماتیسم های مزمن مورد استفاده قرار می گیرد .

حوضه دریاچه ارومیه بخصوص اراضی اطراف آن متشکل از خاکهای باتلاقی شور ، رسوبی شور و خاکهای قلیایی شور است . سازندهای گچی و نمکی واقع در حوضه های آبده رودخانه های واقع در شرق دریاچه دریاچه توام با مواد رسی ، رسوبات قرمز و همچنین تاثیر آب شور در زمین های اطراف دریاچه مجموعاً در تولید خاکهای شور یا قلیایی و شور و قلیایی و همچنین گلهای باتلاقی و مرطوب که بعضاً محتوی املاح محلول زیادی هستند تاثیر زیادی داشته اند. چون جلگه ارومیه از مواد رسوبی می باشد لذا نقاطی که تحت تاثیر آب دریاچه واقع نشده اند و سطح آب زیر زمینی آنها در عمق مناسبی قرار دارد از بهترین خاکهای ناحیه محسوب می شوند . بعد از اراضی شور و باتلاقی کنار دریاچه ، آبرفتهای مرتفع و ارتفاعات خاکهای مرطوب و خاکهای رسوبی و سپس خاکهای آبرفتهای مرتفع مرکب از خاکهای رسوبی قدیم و خاک های قهوه ای قرار گرفته اند و بالاخره خاکهای قهوه ای بالیتوسل و لیتوسل آهکی حد نهایی ارتفاعات منطقه را تشکیل می دهند.

آب دریاچه ارومیه مقادیر زیادی املاح NaCl، MgCl2، Na2SO4، KCl و …  و مقادیری لیتیم و برم را به صورت محلول درخود دارد. میزان شوری (TDS) آب دریاچه ارومیه را عواملی نظیر، میزان نزولات جوی و آب ورودی دریاچه توسط رودخانه ها، میزان تبخیر و بار محلول ورودی به دریاچه کنترل می کند. بنابراین تغییرات فصلی تاثیر مهمی در میزان شوری آن خواهد داشت. بخش عمده املاح دریاچه را کلرید سدیم، سولفات سدیم، کلرید منیزیم ، سولفات منیزیم و سولفات پتاسیم تشکیل می دهد.

 

5 (100%) 1 vote

مقالات

, , , , , , , , , , , ,

ارسال دیدگاه برای این مطلب

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


کلمات کلیدی: دریاچه ارومیه،درمانگر،لجن،روماتیسم های مزمن،بسیار شور،میزان شوری،نمک دریاچه ارومیه،زمین شناسی،فلات ایران،شمال غربی،لیتیم،برم،باتلاقی،خاکهای قلیایی،بالیتوسل،آب های زیرزمینی،رودخانه ها،هدایت الکتریکی،ترکیب شیمیایی،اتساع عروق ،خاکهای رسوبی،خاکهای مرطوب،درمان لنفاتیسم،نرمی استخوان،

فهرست